23-07-05

Sorry, sorry...

Jawel, duizendmaal mijn excuses voor de mensen die af en toe eens kwamen kijken of er enig nieuws te rapen viel over die kankerpatient...en telkenmale van een kale klik terugkwamen.
---------
Waar was ik gebleven.? Oh ja, ik ben dus opnieuw beginnen werken begin juni hoewel ik nog op de ziekenkas stond tot eind juli. Na contact met de werkgever en na goedkeuring van de medisch adviseur was dat geen probleem, op voorwaarde dat ik op mijn eigen tempo mocht werken. No problem.
Het viel in het begin wel zwaarder dan ik had verwacht. Moe! Om 19:00 uur ten laatste lag ik al in bed en sliep in 1 ruk door tot 's morgens 8 uur. Nu gaat het heel wat beter wat vermoeidheid betreft.
Op 13 juli kreeg ik de laatste chemo toegediend. Wat een bevrijding...FREE AT LAST. Nu heb ik wel nog de bijwerkingen te verwerken. "Voos" gevoel in linkerhand en -voet, soms wel wat smaakveranderingen af en toe en, jawel, diarree à volonté. Ik hoop dat ik daar van af geraak. Sedert begin juni zijn we elk weekend wel ergens te vinden in een of ander restaurant. Blijkbaar wiliedereen met ons uit eten gaan. Voor ons natuurlijk geen bezwaar. Maar wat kom je dan tegen. Je eet al eens iets te vet en ... de sluis gaat open...vooraleer je in het klein plaatske bent. Resultaat: een streep in de broek en wat beschaamde kaken. Natuurlijk lichten wij onze tafelgenoten op voorhand in dat zoiets kan gebeuren, en zj zijn dan zeer begripvol, maar toch. Ik heb wel steeds een reserve-onderbroek bij. Dit is een afspraak met mijn echtgenote: blijf ik langer weg dan 10 minuten, dan is er iets misgelopen. We hebben tot nu toe reeds 4 keer gebruik moeten maken van deze noodprocedure.
Begin deze week werd ik dan nog eens geplaagd door een acute maag-en darminfectie. Resultaat: kloven. En dat is heel pijnlijk, geloof me maar. Ik ben niet beschaamd om te bekennen dat ik liggen wenen heb van de pijn. Mijn echtgenote heeft zelfs de spoed opgebeld om te vragen wat kon gedaan worden. Niet veel was het antwoord. Wat zalf toedienen (een teut in de kont en duwen maar op de tube...) heeft een en ander wel doen verbeteren. Op dit moment is de diarree over en voel ik niet veel pijn meer. We zien wel hoe het verder evolueert (straks gaan we eten ergens in Izegem. Vrienden hebben gereserveerd in De Pekelpot aldaar. Er zit al een verse onderbroek in de sjakosj van mijn madam, hahaha).
Op 10 augustus staat een PET scan geprogrammeerd. Je wordt ingespoten met radio-actief suiker. Metastasen (uitgezaaide kankercellen) nemen meer suikers op en dit wordt dan via een scan zichtbaar. Natuurlijk hopen we dat er niets zal te zien zijn. Op 16ugustus wordt dit onderzoek geëvalueerd door de chirurg.
Ik hou u op de hoogte. Beloofd!

17:17 Gepost door Pierke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Blij Blij toch weer iets van je gehoord te hebben .. en ... blij dat het al bij al toch goed nieuws is!

Gepost door: Koen | 25-07-05

Amaai Pierke!!! k ben blij voor jou dat alles zo goed gegaan is!!!!
Soms zeggen ze geen nieuws is goed nieuws en dat was hier dus ook het geval!...k hoop natuurlijk dat de scan prima perfect zal zijn..
ik blijf je volgen...
Groetjes

Gepost door: Lizy | 25-07-05

blij te horen dat alles goed met je gaat, ondanks de kleine ongemakken.
Keep up the spirit en hopelijk komen we je snel weer tegen in één of andere marathon ...

Gepost door: bob | 30-07-05

We duimen voor je ... op 10 augustus.
Je bent alvast op de goede weg !
Sukses !

Gepost door: frank spencer | 01-08-05

De commentaren zijn gesloten.