03-02-07

Terug thuis

Dag beste mensen.
Na een verblijf van een 12-tal dagen ben ik eindelijk terug thuis van de kliniek. Volgens de chirurg is de ingreep zeer goed meegevallen.De operatie heeft 9 uren geduurd, de enkele metastase op de lever werd succesvol verwijderd en de chirurg heeft alle andere organen aan een grondige inspectie onderworpen en hij heeft geen andere metastase opgemerkt. Oef.
Zo een lange narcose is niet niks. Het herstel is heel langzaam op gang gekomen, maar eenmaal vertrokken gaat het wel heel snel. Slapeloze nachten in de te smalle ziekenhuisbedden, onbeholpen en geketend door allerlei tubes: blaassonde, maagsonde, zuurstof, 2 redons, voedingsonde..
Ik heb in mijn bed diskwijls liggen wenen. Niet enkel van de pijn, maar ook van pure ellende. Steeds weer vroeg ik mij af of ik dit wel zou te boven komen, mijn moraal stond diskwijls heel laag. Maar dan zijn er de verpleegsters die je moed inspreken en benadrukken dat elke minieme positieve evolutie in feite een gigantische stap voorwaarts was.Verpleegsters: er zou eens een betere term moeten gevonden worden om hun werk en inzet te benoemen: engels zijn het. Steeds vriendelijk en opbeurend! Ik zal dat nooit vergeten!
Volgens de dokters sta ik nu terug op hetzelfde punt als na mijn laatste chemo. Dat wil zeggen dat ik opnieuw eveneel kansen heb. "Iets" kan terugkomen, of ook weer niet. En daar moet je leren mee leven. In maart zal er gestart worden met een serie van 6 chemo sessies, just to be sure.
Nu alle energie in het hertsel. Samen met mijn lieve echtgenote zal dat wel snel in orde komen: ze gaat niet uit werken, dus zijn we een ganse dag samen. Ik moet mij echt niets aantrekken: "Wat wil je eten vandaag, wat moet ik je meebrengen van de winkel, zit je goed, ben je niet te moe.... Ik ben een dikke gelukzak!

16:55 Gepost door Pierke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Gelukzak Heel blij je terug te lezen Pierke !
Steeds naar de positieve kant kijken, zeggen ze altijd, maar dat is makkelijk gezegd ! In ieder geval, positieve gedachten gaan van hieruit jou richting uit.
Die verpleegster(s) hebben wel gelijk hoor, die minieme vooruitgang, dat is telkens een grote stap voorwaarts.
Enne, het lijkt me alsof je thuis ook wel een "engel" hebt rondlopen die je er zonder twijfel verder bovenop helpen zal !
We blijven je volgen !

Gepost door: Jo | 04-02-07

Veel moed met je herstel gewenst...

Groetje

Gepost door: François, Nicole, kinderen &... | 06-02-07

ik vraag me af of jij het bent...

Gepost door: nathalie | 22-11-07

De commentaren zijn gesloten.