15-02-07

Voor de nieuwkomers...

Op 04-04-2004 zou ik een marathon lopen in Rotterdam. Mijn allereerste marathon. Ik jogde wel en kon makkelijk +30 km joggen, maar een marathon was steeds een natte droom geweest. Toevallig kwam kreeg ik tijdens de voorbereiding informatie in de hand over de kracht van paardemelk. Op enkele km van mijn woonplaats was zo een "melkerij", en ik daar naartoe. Na wat info van de eigenaar ging ik naar huis met een maandkuur: elke dag 1 potje melk drinken. En die maandkuur zou eindigen op 03-04-2004, juist gepast dus. Bij de documentatie die ik meegekregen had stond vermeld dat de "ontlasting" enigszins kon wijzigen, zowel op gebied van geur als van frequentie en "uitzicht"....
Ik heb die marathon dus gelopen. De tijd speelt geen rol. (De tijdslimiet was 5 uur, en ik had nog een goede 15 minuten over...). In een grote sportzaal was ik op weg naar de gemeenschappelijke douches (in mijn blote flikker), toen ik opeens een grote aandrang kreeg. Ik stond daar, de billen toeknijpend (je ziet het beeld zo voor je, nietwaar) bang dat ik opeens een "fuite" zou hebben... enfin...gelukkig was er een moment dat het iets beter ging en dus spurtte ik naar de toiletten, nog snel mijn broekje en t-shirt aangetrokken. Ik zat nog maar net op de bril of het was precies of al mijn ingewanden stroomden er uit. Op enkele seconden was ik er van af. En wat een lawaai! En wat een stank. Ik word nu nog rood tot achter mijn oren als ik er aan terug denk, en de persoon die na mij op dat toilet is gekomen, wal, daar heb ik het nu nog mee te doen....Toiletpapier was er niet voorhanden. Gelukkig had ik mijn T-shirt aan. In stukken getrokken en daarmee het karwij opgeknapt...Dan maar terug naar de douches in de hoop dat mijn billen proper waren....
Tot daar het "vieze" van het verhaal....
Op de terugweg vertelde ik dit voorval aan mijn clubgenoten. Volgens hen was de sportdrank oorzaak van die diarree, volgens anderen een niet abnormaal fenomeen na een uitputtende prestatie....
Die diarree bleef zo een tijdje duren, niet constant maar toch wel zeer regelmatig, maar ik maakte mezelf wijs dat het misschien wel iets te maken had met die marathon, of die paardemelk...het zou wel overgaan. Wel was me al opgevallen dat de "geur" wel heel eigenaardig was. Ik had mezelf reeds (al lachend) de vraag gesteld of ik van binnen misschien wel aan het rotten was...'t zal wel nog het gevolg zijn van die paardemelk zeker...
In september 2004 gingen we naar een mosselsouper van mijn petekind zijn school. Ik had lekker en veel gegeten toen ik opeens voelde dat ik mij onwel voelde worden. Ik werd rood en kortademig. Mijn schoonbroer was resoluut en voerde mij naar UZ in Gent. Daar kreeg ik een inspuiting...het zou wel een allergie zijn...Na enige tijd kon ik naar huis, doch eerst nog een vragenblad invullen..."Ben je allergisch aan iets?", Neen, "Goede eetlust?", ja "Last van diarree?", euh...euh...wel ja, af en toe. "Wel, dan moet je daar eens laten naar kijken"...Mijn echtgenote keek verwonderd naar mij en vroeg waarom ik dat nooit had gezegd...En dan het verhaal van wat sedert de marathon was gebeurd..het zou vanzelf wel beteren...
In november gaan we steevast op weekend naar de Ardennen. 2 dagen voordien opnieuw diarree, maar met enige verwondering stelde ik vast dat er precies wat bloed bij was. Terug in de living informeerde ik mijn echtgenote hieromtrent. "Je kan nog vlug naar de dokter", zei ze. Ik dus op consultatie bij de huisarts...een rectaal onderzoek wees uit dat er wel wat poliepen in de dikke darm waren. De huisarts stelde dat er toch gespecialiseerd onderzoek nodig was, vroeg mij welke kliniek ik wou nemen, nam de telefoon en regelde onmiddellijk een afspraak..Toch maar eerst genieten van dat weekend Ardennen.
Vanaf dan gaat alles in een stroomversnelling: de coloscopie bracht uitsluitsel "Mijnheer, u heeft kanker!". Patat! Daar zit je dan. De chirurg vraagt bijkomende onderzoeken..een PET-scan leert dat er uitzaaiingen zijn naar de lever...slecht nieuws...
Pre-operatieve bestralingen
Operatie 1 op 2-12-2004: 25 cm dikke darm verwijderd + plaatsen van een stoma + plaatsen portacad
Operatie 2 in februari 2005: verwijderen stoma
6 chemo's Folfox
Operatie 3 in april 2005: operatie aan de lever : 4 metastasen verwijderd
6 chemo's Folfox
Driemaandelijks op controle...In november blijkt dat de kankermarkers in het bloed spectaculair verhoogd zijn (van 5 naar 10,1). Een PET-scan wijst uit dat er opnieuw een metastase is op de lever.
Operatie 4 op 22-01-2007: operatie aan de lever.
Nu ben ik aan het herstellen van de laatste operatie, in afwachting van nieuwe chemo die zou aanvatten begin maart 2007.

10:09 Gepost door Pierke in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Sorry .... 'K Heb moeten lachen. Paardemelk drinken en T-shirts kapotscheuren ...
Veel succes met je chemo. Voor mij was dat een soort van zwangerschap met ochtendmisselijkheid, etc. Zwaar overdreven door de dames. Wij kunnen dat gerust ook (en natuurlijk veel beter).

Gepost door: Luc | 15-02-07

qua plastische beschrijving kan dat tellen! ik zag het zó voor me :-)
ik wens je véél eetlust begin maart en alvast proficiat! ik hoop dat de lente snel daar is, de zon maakt veel dingen een pak draaglijker...

Gepost door: karin | 15-02-07

Dat is een lijst die kan tellen.
Succes met de komende chemo, hopelijk ben je er niet te ziek van.
Groetjes

Gepost door: Katy | 19-02-07

En ? Hé Pierke , al begonnen met de chemo ? ik hoop dat het te doen is ! Als de eetlust er maar niet te veel onder gaat lijden want ik denk als ge nog wat meer probeert lekker eten binnen te spelen dan is er in die lever geen plaats meer voor metastasen ! grapje ! ik ken de bijwerkingen maar al te goed . maar met Uw ingesteldheid en de hulp van Uw geweldige vrouw moet dat weer lukken .En de zon schijnt weer , als dat geen goed teken is !
Roger

Gepost door: roger daniels | 08-03-07

Ik wou je gewoon een mooie en aangename zondag toewensen.

Gepost door: Katy | 01-04-07

Gisele Kreatief Goede namiddag,
Als ik zo je verhaal lees, herken ik onmiddellijk het verhaal van mijn vrouw. Mijn vrouw is ook kanker-patiënte, ze heeft ook darmkanker. Haar verhaal is bijna volledig gelijklopend behalve dat mijn vrouwke gelukkig GEEN metastasen heeft. De rest van haar verhaal is bijna hetzelfde, bestralingen en chemo gelijktijdig, daarna operatie + stoma, daarna terug chemo, dan stoma verwijderen, verder afwerking van de chemo (nog 6 maal folfox 5fu). De verhalen over de nevenwerkingen van de bestralingen en de chemo maakt ze ook mee, het is echt afzien geblazen. Mijn vrouwke heeft net als u een dagboek bijgehouden, ze heeft die dan ook op haar site geplaatst. De reacties van de mensen zijn altijd een soort "boost" voor haar, en hopelijk heeft er ergens iemand iets aan haar verhaal en kan die persoon er misschien moed uithalen.
Wij (in de eerste plaats mijn vrouw en ik) wensen je het allerbeste met je genezingsproces toe. Hou er de moed ik en laat je niet doen !!!!!!

Gepost door: roland | 12-05-07

geachte,

Zojuist zijn wij overvallen door het niuws dat mijn zuster (47 jaar en 4 klien kinders) darm en leverkanker heeft. Ik lees dat u dat ook had, mag ik vragen welke arts en ziekenhuis U heeft geholpen ?

hartelijke groet

Ron van Lingen
nachtegaallaan 6
2321 meer

Gepost door: ron | 02-10-07

Hou de moed erin Heel wat zaken kwamen mij heel bekend voor na het lezen van uw verhaal. Ik wens je veel sterkte en doorzettingsvermogen. Ik probeer je wat moed te geven door mijn verhaal hier neer te schrijven.
Eind 2004 (ik was toen 47 jaar) is bij mij ook dikkedarmkanker vastgesteld. Mijn huisdokter had dit niet gemerkt, ondanks jaarlijks bloedonderzoek ,en een aantal maal op consultatie geweest met darmproblemen. Na het veranderen van huisarts, heeft deze dat meteen opgemerkt en me verder gestuurd voor verder onderzoek. Na een echografie, gevolgd door een colonoskopie kwam het verdict. Een gezwel van een appelsien groot in mijn dikke darm. Daarna allerlei scans, en enkele dagen erna, een telefoontje, met de melding dat "mijn appelsien" een kwaadaardig gezwel is en dat ik zou snel mogelijk onder het mes moet. De wereld zakt zo van onder je voeten. Daar sta je dan, weet niet wat te denken. Het eerste wat in me opkwam was, hoelang zou ik nog hebben. Haal ik nieuwjaar nog. Wat met mijn gezin als ik er niet meer ben, vanalles gaat door je hoofd. Niet te beschrijven dat gevoel.
In december ben ik dan opgenomen in het ASZ te Aalst om de kanker te verwijderen. De operatie is heel goed verlopen, de chirurg heeft 50 cm dikke darm, en 10 cm van mijn dunne darm weggesneden, alsook 5 lymfeklieren. Tijdens mijn verblijf zijn ook metastasen vastgesteld in de lever. Dat moest er nu nog bijkomen! Na een verblijf van 8 dagen mocht ik naar huis om te herstellen van deze operatie, op kerstavond dan nog wel, dus, ik haal nieuwjaar toch nog.
In januari 2005, nauwelijks een maand na de darmoperatie, moest ik terug 5 dagen opgenomen worden voor een leverablatie. Er waren namelijk 8 metastases vastgesteld in mijn lever, waarvan 2 vrij grote. Die moesten er eerst aan geloven. Omdat de metastases verdeeld zijn over de lever is het onmogelijk te opereren of weg te snijden, vandaar die ablatie, of het verbranden van de metastases. De 2 grootste zijn met succes gedaan en groeien niet meer verder, het is enkel dood weefsel nu. Voor de overige 6 moet ik nog wachten, ze zijn nog te klein om te verbranden, er zou teveel goed weefsel mee kapot gemaakt worden. Het spijtige is dat er bijna geen behandeling voor is, uitgezonderd wegsnijden of verbranden. Tijdens mijn laatste bezoek aan de oncoloog, is er me verteld geweest dat er binnen afzienbare tijd een chemobehandeling mogelijk zal zijn.
Vooral de eerste 6 maanden zijn zwaar geweest, al was ik na 4 maanden terug aan het werk. Gelukkig heb ik een kantoorjob.
Nu, bijna 3 jaar na de vaststelling, ben ik nog steeds in behandeling en ga nog viermaandelijks onder de scanner. De kanker lijkt zich koest te houden en is vrij stabiel.
Alhoewel mijn leven sterk veranderd is, het zal nooit meer worden zoals voorheen, probeer ik me zo weinig mogelijk zorgen te maken en te genieten, ook meer en meer van kleine dingen.
Hoe ik me voel na 3 jaar? Wel, mijn darmflora moet ik in het oog houden. Ik eet veelal vezelrijk voedsel, zoals b.v. groene groenten om toch mijn ontlasting wat te kunnen kontroleren. Mijn lever "voel" ik, maar ik kan niet zeggen dat deze pijn doet. Verder is het op warme dagen wat lastiger dan anders, omdat de overige kankercellen een hormoon afscheiden waardoor ik warmteaanvallen krijg. Maar, gelukkig leef ik in België. Zwaar lichamelijk werk, daar moet ik ook van opletten, ik ben sneller moe dan vroeger, val sneller in slaap na de dagtaak. Of zou dat de ouderdom zijn die begint te wegen? Ik ben ook geen 20 meer hee!
Zo zie je, mits wat rekening te houden met de beperkingen die je lichaam je oplegt, valt er nog vrij comfortabel mee te leven, alhoewel ik hier niet wil veralgemenen.
Ik hoop, en ik wens je van harte, een goed herstel.

Gepost door: Yves | 16-11-07

kwaadaardige kanker vastgesteld heykes

leuk dat ik dit leest van jullie vnadaag mijn uitslag gekregen en hebben 1 poliep grote 4a5cm vastgesteld,nu vrijdag moest ik achter resultaat ,kwaadaardig mijn leven was af denk ik ben 43 jaar.Nu woensdag gaan ze operatie doen om 25 cm van mijn dikke darm af te doen en ook kijken als mijn lymfeklieren 3 stuks een kleine 3mm groot aangetast zijn,nu mijn hoofd loopt vol vragen,tot bedankt dat ik jullie hier gevonden hebt,misschien leer ik uit jullie ervaringen om mij weer moed te geven,vind toch beetje te vroeg om dood te gaan heb een zoon van 13jaar en wil hem nog zoveel leren allee iedereen hier tot veel sterkte in jullie ziekte geert

Gepost door: geert | 16-05-08

mama, hallo, mijn moeder is 38 en heeft lever en darmkanker de kanker aan haar lever is ver gevorderd nu heeft ze en antal x geen chemo kunnen krijgen door dat ze geen witte bloedcellen aan maakt de dokter azegt dat ze in categorie 4 zit maae wat houd dat eigenlijk in ik stel mij die vraag en krijg nergens een antwoord

Gepost door: wevebergh kimberly | 24-05-08

De commentaren zijn gesloten.